Łośki Twoje cudowne! Ot, zaleta mieszkania w tym rejonie. W mojej okolicy jeszcze nie ma, choć zdarzały się pojedyncze przypadki, jakieś łajzy, powsinogi.

Zima trzyma

Ale powrót do domu był dziś niezwykle udany. Natura, z udziałem słońca, zrobiła show















Widok spod świerka, lewa strona gałęzi biała, prawa zielona. Coś pięknego, choć na zdjęciu jakoś tego nie widać.

Iwonka cudowne zdjęcia i bajkowe widoki

Piekna zima, super całościowe ujęcia. Niezwykła wyspowa osada przy lesie. Taki powrot na swoje włości. Widoki surowe i śliczne. Tutaj też zima trzyma.Ten ostani iglak bajkowy .

Goście nie zawiedli Z lasu przybyło stadko sarenek, z przeciwnej strony 2 łosie.





Zniszczeń nie było widać, ale... po głębszej analizie - są.

Kilka dni temu rano i po południu nakryłam w ogrodzie samotnego kozła (samiec sarny), który pałaszował rododendrony
Jeden krzaczor i tak nigdy nie kwitnie (dawny zakup w niesławnym sklepie oczarjk), a drugi na razie stracił tylko połówki liści
Ha... dziś odkryłam, że zjedzonych pedów przybyło. "Zielono" widzę wiosenne kwitnienia...











Codziennie sprawdzam pięknie rozrośnięte złotokap i bez koralowy. Złotokap zdewastowany był raz, bo to młodziak, ale bez jest łamany lub zjadany od 6 lat notorycznie. Póki co, są całe

Środek dnia - minus 10, rano - minus 16. Ale cicho i słonecznie.

Do takiej zimy jak pokazujesz - można tęsknić
No do tych 'łasuchów' już nie... pewnie wszystko co zielone im smakuje.

Pięknie tam zimą u Ciebie. Co do rodków, to zastanawiam się, czy tym łasuchom nie zaszkodzą? Ponoć są trujące, toksyczne.

Ale ładnie! U nas na jutro zapowiadają słonko, ale po śniegu już nie ma śladu. No może gdzieś tam niewiele.
Biedne rododendrony

Iwonko, a może to co jeszcze "zipie" przykryć czymś, jakąś cieniówką, albo włókniną ?
Rozumiem, że zwierzątka chcą się posilić, ale czy koniecznie Twoimi krzaczkami...

Iwonko ślicznie wygląda zima na Twoich fotkach.Gosci nie zazdroszczę i wyobrażam sobie co czujesz widząc kolejne zniszczenia .

Wygląda to na regularną jadłodajnię, a ślady kopytek nie pozastawiają złudzeń, co do sprawców. Jeśli nie zamkniesz tego baru samoobsługowego, to raczej same nie zrezygnują. Co robić?

Ja jednak do takiej zimy nie tęsknię . Dla mnie mogłaby trwać od Bożego Narodzenia do Nowego Roku, a potem wiosna .
Ale nie ma co narzekać, bo lepiej jak jest tak "normalnie" niż nie przewidywalnie .

Zimowe widoki przecudne.
Czy nadal masz tyle śniegu?
Bo mróz u Ciebie ma byc straszliwy.
U mnie coraz mniej pokrywy, boję się, że wiosną będzie dużo strat

Tąką zimę jak pokazujesz ,piękna pokrywa śnieżna ......szkoda tylko ,że masz szkodników.....u mnie mrozi a śniegu niewiele

Cholewa, ale cie obżarły . Rodki odrosną, ale belę siana dla zwierzyny płowej mus kupić...

Drogie koleżanki i koledzy Zima trzyma, śniegu dużo, pies szczeka w domu od 4 rano, więc go wypuszczam, a on już tam po swojemu dba o ogród

Chciałam wykorzystać cieniówki, ale zasypane gdzieś w szopie także śniegiem.

Ogólnie daję radę, samochód też Rekord sprzed kilku dni to -28 stopni.

Fachowcy od budowy szopy załatwieni. Może do jesieni budynek powstanie

Po porannym -22 spokojnie na pewno u mnie w nocy mocniej przymroziło. Nie mam tego termometru co Dorota z zachowaniem ekstremalnej temperatury, może to i lepiej. Stadko sarenek co wieczór kursuje pod ogrodzeniem, naliczyłam 4 wczoraj. Mama łosiowa z dzieckiem przebiegła mi drogę. Pchają się do zagrody w to zimno. Cała mieszana ekipa nocuje w zagajniku 20 m dalej. Nie będzie lepiej.
Trzymaj się kobieto ciepło.

Takimi zabawkami od stycznia poprawiam sobie nastrój



Mam już wysiane: papryki, pory, selery, cebulę, jakieś kwiatki z własnych nasion (dalie, jeżówki, szałwie, zawilce) i pomidory. Te dwa ostatnie (zawilce i pomidory) wysiałam niedawno, więc jeszcze nie wzeszły.

W weekend zabiorę się za pelargonie, które rosną sobie na górze.
Ukorzeniam też zimowane w domu fuksje i chryzantemę. Przesadzam doniczkowce domowe. I tak pomalutku upływa końcówka koszmarnej zimy

Na drodze wiejskiej coraz więcej miejsc pamięci, gdzie ktoś spadł do rowu (płytkiego), gdzie ktoś się zakopał, ustawił w poprzek oblodzonej wąskiej jezdni We wszystkich miejscach ratowałam z opresji panów służąc łopatą, wiaderkami z piaskiem, siłą (hi hi hi) mięśni. Ja sama 3 razy nie poradziłam sobie z oblodzeniem - za pierwszym razem na letnich oponach jeszcze, ostatnio już na zimówkach.

Tak, to poprawia nastrój! Dni coraz dłuższe, ptaki świergolą. Koniec odpoczynku!
Ale Ty, jak piszesz, nie miałaś spokojnej zimy, jak pomoc wszelaką nieść musiałaś.

Sama widziałaś, podobnie radzimy sobie w tych ekstremalnych warunkach. Myślałam, matka z łosiem stoi na leśnej drodze, potem drugie dziecko się pokazało i kolejny łoś i kolejny. Razem pięć, chodzą stadami, pewnie też już mają dość tej zimy.