U mnie w ogrodzie trzeci sezon.Po pierwszej zimie podmarzła,w ubiegłym roku leczyła rany.
Ale w tym pokazała,że warto się o nią postarać.

Po bardzo mocnym ubiegłorocznym przemrożeniu, zaczyna się powoli zbierać Pojawiają sie i rozwijają coraz to nowe pastorały.



Przeniosłam je z narażonego na przemrożenia przymrozkami, Sławojkowa , na bardziej osłonięte, półcieniste miejsce przy starym hostowisku.
.

W tym roku pierwsze pastorały zostały zniekształcone przez przymrozki. Teraz powoli się regeneruje i wyrastają coraz dłuższe.

Tomek Mr napisał:
Wiesz co mnie dziwi?? To hybryda dwóch takich mocnych gatunków. Odpornych. A tak podmarza? U mnie przemarzła dwa lata z rzędu i to do tego stopnia, że odbudowuje się niemal od zera. Nie znam praw rządzących genetyką, ale jestem mocno zdziwiona, bo chyba powinna mieć tę odpornośc rodziców? Pamiętasz, jak oglądaliśmy te paprocie, jako wielkie, baaa....olbrzymie okazy? Chyba nigdy się takich nie doczekamy, jeśli nadal będą w takim stopniu przemrazane.





foto.04.11.2017r



fot.12.11.2017r
.

.

Mój Paprotnik Bicknella po dwuletnich,wiosennych podmarznięciach, w tym dobrze rokuje

Tomek Mr napisał:
Mój egzemplarz średnio rokuje Jest bardzo gęsty, ale liście (póki co) są dość krótkie, szczególnie od strony, gdzie mocniej podmarzł. Kępa nie jest przez to symetryczna. Zobaczymy, co pokaże jesienią, która jest okresem najdynamiczniejszego wzrostu dla paprotników.


fot.31.07.2018r
.

Kępa Polystichum x bicknellii nabrała symetrii i choć nie jest olbrzymia, w listopadzie prezentuje się bardzo ładnie. Nie uszkodziły jej nocne przymrozki a wypuszczane jesienią liście są o wiele dłuższe, niż w ubiegłym sezonie.


fot.10.11.2018r.

Polystichum x bicknellii, dostał nowe, bardziej słoneczne stanowisko.

Paprotnik Bicknella w sierpniu -niewiele większy, ale wypuszcza nowe frondy.




fot.24.08.2019r.
.

Polystichum x bicknellii , został przesadzony na nową rabatę z paprtotnikami. ma zaciszne i bogate w próchnicę miejsce. Teraz czekam na duże przyrosty, bo widziałem na co stać ten paprotnik

Polu, te nasze paprotniki Bicknella pochodzą raczej ze średnio udanej hybrydy...moja w tym roku niby gęsta, ale to ciągle nie to czego się spodziewałem

It's indeed right that this hybrid is nearby completely sterile. F1 hybrids, directly originating by cross-fertilization, may hardly be separated from ancestral P. setiferum growing at same sites. As such hybrids do frequently show "hybrid vigour" these may grow to large individuals, older ones even with rhizomes parted into several shuttlecock crowns. This provides chances to propagate by separation. I do remember to have read that some cultivar clones shall represent this kind of hybrid, which for usual are treated as Polystichum aculeatum, i think these are named as the "Bevis Group" ?

But eventually ferns from the 'Bevis Group' were included in Polystichum setiferum ?
Our Polystichum x bicknelli we have don't grow very well and we saw in the pictures that they can get very big...

Oh yes, you are right that so named "Bevis Group" is sorted to P. setiferum but not P. aculeatum, i easily may have mixed this up, didn't look after before posting. However, i do suppose this group of cultivars do represent the hybrid treated here, but may not prove it true or wrong. I may not know about the reasons why your individuals of P. × bicknellii won't grow well, as such hybrids should require more or less the same conditions as their parents. Maybe it's a consequence of vegetative propagation, or in case your cultivars had been grown from casual sound spores, there might have happened genetic aberration, as deviating chromosomal numbers or something else?

Polystichum x bicknellii ...wygląda, że w końcu wypuszcza liście sporo dłuższe niż dotychczas.

Zapowiadał sie udany sezon, ale przymrozek go uwstecznił...

Polystichum x bicknellii 04.06.2024 r.

Polystichum x bicknelli 'Springer Finding'. Pewnie znaleziona gdzieś w naturze przez pana Springera. Ciekawy jestem czy będzie miała lepszy wigor niż ta, która rosnie u mnie od wielu lat i nie może osiągnąć dużych rozmiarów...

W 2019r. paprotnik Bicknella- jak widać w poście powyżej- był sporą paprocią. Wiosną 2020 został przemrożony, a potem historia dwukrotnie się powtórzyła. W ubiegłym roku wypuścił jeden maleńki, dwucentymetrowy listek, więc pogodziłam się z tym, że to jego ostatni sezon. Ponieważ nigdzie już nie można go dostać, postanowiłam zawalczyć- przeniosłam go na rabatę blisko domu, gdzie w kilka sekund mogę dobiec i ewentualnie zarzucić na niego choćby bluzę z polaru. Tak właśnie zrobiłam podczas ostatnich przymrozków.
Przy okazji przenosin oderwałam kawalątko kłącza i wysadziłam osobno. Głowna.... nie wiem, czy to dobre określenie.... kępa wypuściła wokół serca kilka listków, a całe centrum jest martwe. Grunt, że żyje i może za 3-4 lata będę miała jaką/taką paproć.


fot. 18.0.2025r.
.

Polu, nie wiem cy nie lepiej wykopac i oddzielić te nowe listki, a przy okazji ją podzielić? Może szybciej dojdzie do siebie?

Odmiana Springer Finding', chyba dobrze przezimowala, bo młode liście są całkiem spore

Polystichum x bicknellii 'Springer Finding' fot. 25.07.2026 r.