Koniczyna krwistoczerwona Trifolium incarnatum

Inkarnatka, koniczyna inkarnat

Najważniejsze cechy:
Wysokość: 40–70 cm (rzadko do 80 cm)
Pokrój: Wyprostowany, sztywny, tworzy zwarte kępy lub dywany
Kwiaty: Intensywnie krwistoczerwone, rzadziej łososiowe lub kremowe (w odmianach). Kwiatostany długie, walcowate lub stożkowate, bardzo efektowne i wyraźne
Okres kwitnienia: Czerwiec–wrzesień (przy siewie wiosennym od końca czerwca, przy siewie jesiennym wcześniej)
Liście: Trójlistkowe, jasnozielone, delikatnie owłosione
Stanowisko: Pełne słońce (im więcej słońca, tym intensywniejszy kolor kwiatów)
Gleba: Przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, pH 6,0–7,5. Dobrze znosi lżejsze gleby
Mrozoodporność: Jednoroczna (w naszym klimacie), dobrze znosi lekkie przymrozki w fazie rozety
Miejsce pochodzenia: Basen Morza Śródziemnego + Turcja.

Zastosowanie ozdobne:

Łąki kwiatowe i naturalistyczne rabaty
Kolorowe plamy w ogrodach wiejskich i prerioidalnych
Mieszanki jednorocznych roślin miododajnych
Kwiat cięty (dobrej trwałości w wazonie)
Idealna do tworzenia intensywnie czerwonych akcentów

Główne zalety:

Bardzo intensywny, rzadko spotykany odcień czerwieni wśród roślin jednorocznych
Długie i obfite kwitnienie
Silnie przyciąga pszczoły, trzmiele i motyle
Szybki wzrost i łatwa uprawa
Poprawia strukturę gleby (roślina motylkowa – wiąże azot)

Uwagi:

Najefektowniej prezentuje się w większych grupach (min. 0,5–1 m²). Doskonale komponuje się z makami, chabrami, facelią, kosmosem i trawami ozdobnymi.
Nazwa inkarnatka (od incarnatum – „wcielony”) pochodzi od krwistoczerwonego koloru kwiatów przypominającego kolor krwi-odniesienie do ciała). To popularna uprawna nazwa właśnie dla Trifolium incarnatum.