Zejście też ładne. Tyle że zaczęło się chmurzyć i jak byliśmy na etapie lasu, zaczęło padać.
















Informacje o szczycie

Miłko dziękuję za cudną wycieczkę, historyczną i przyrodniczą.
Lubię w ten sposób zwiedzać świat.

Po półtora roku odświeżam watek. Co prawda nie jadę do Włoch, ale jesteśmy w Austrii w rejonie Styria. Wkoło pasmo Alp Taury Niskie (podobne wysokością do naszych Tatr, no może nieco wyższe). Po zeszłorocznym krótkim pobycie postanowiliśmy tu wrócić i pochodzić po górach. Możliwe, że będą podobne ujęcia jak poprzednio.

Pierwszy dzień - spacer po Murau - uroczym miasteczku ze starym miastem i miejscowym browarem. Piwo mają pyszne!

Dzień drugi - wycieczka w góry, na którą nie powinnam iść. Po powrocie aplikacja powiedziała mi, że mam się regenerować ponad 90 godzin.

Pierwszy raz użyłam kijków w górach i dzięki temu nie bolały mnie uda i kolana. Ale strasznie się zasapałam i szłam nieco dłużej niż pozostali. Pewnie albo nie powinnam już chodzić po górach. Albo schudnąć i potrenować przed następnym wyjazdem. Odpoczywałam w trakcie focenia alpejskiej roślinności.

Ciąg dalszy wycieczki. Wszyscy zostawili mnie w tyle więc powolutku brnęłam dalej na Greim (2474 m. n.p.m. )

Na górze krzyż, w nim księga pamiątkowa. Poniżej szlak powrotny nieco dłuższy, ale lżejszy. Niestety musieliśmy wracać tą samą drogą do samochodu.
Powrót był dla mnie taki, jakbym wracała z Everestu. Tlenu mi nikt nie podał ... Wypiliśmy piwo w knajpce (mówiliśmy na te knajpki "huty", od niem. 'Hütte' czyli chata) i po tym piwie, to ruszyć się nie mogłam.

Dzień trzeci - Hans-Wödl-Hütte - schronisko i knajpka na wysokości 1533m z dość dużym przewyższeniem. Przy schronisku urokliwe jeziorko. Po wycieczce dnia poprzedniego to był pikuś, ale też się zmachałam.
Oczywiście pyszne piwo i zupa Kaspressknödelsuppe.






Kilka minut od parkingu - staw z pstrągami i knajpka, gdzie można takiego pstrąga zjeść usmażonego










Po drodze piękny wodospad. Ale straszne tłumy przy nim.

I ciąg dalszy - droga powrotna. Ja, jak zwykle szłam powoli i ciągle się zatrzymywałam, żeby kontemplować, usiąść, poczytać...

takasobie napisał:
A piwa nie było ??

Piwa pysznego (Murauer) napiłam się w każdej napotkanej hucie. Kto by te butelki dźwigał?

W piąty dzień młodzież z moim mężem udali się wspinać po górach na szlaku via ferrata. A my pojechaliśmy kolejny raz do Murau (dotarł też mój syn drugi z ekipą).

Zdjęcia botaniczne z akcentami przyrodniczymi. Miasteczko (nie tylko to) nad wyraz czyste i wszędzie kwiatki.
Oczywiście potem byliśmy na piwie w rynku.

No i zapomniałam o dniu 4. Wyruszyliśmy w stronę wodospadu, który okazał się zamknięty z powodów technicznych. Zobaczyliśmy tylko fragment z mostku i rozpoczęliśmy sesję fotograficzna z białym pawiem, którego wypuścili, żeby turyści nie sarkali, że szlak zamknięty.





Potem podjechaliśmy do górskiego jeziorka i obeszliśmy je wkoło. Kaczki obserwowały nas ciekawie.


























Wieczorem odwiedziłam kościół we Frojach

Dzień szósty - spacer wkoło Prebersee - jeziorka uroczego pod górą Preber, o której pisałam tu w zeszłym roku.

Ciąg dalszy widoków z okolic Prebersee. To już znajduje się w powiecie Salzburg. W knajpce pyszny sernik, trudny do opisania - niebiański!





To mi się podobało - na stołach w knajpce


nasza ekipa

Dziś będzie o lodowcu w okolicach szczytu Dachstein 2995m n.p.m. Nie weszłabym tam. Jest szlak na szczyt całkiem malowniczą trasa, ale jeszcze pewnie z 10 lat temu bym spróbowała. Za duże przewyższenie. A jak jest kolejka, trzeba skorzystać. Nauczyłam się tego Szwajcarii i dzięki temu obejrzałam o wiele więcej niżbym normalnie mogła.
Kolejka była gondolowa i wszystkie miejsca stojące. W Szwajcarii zawsze były miejsca siedzące. No ale tu jechaliśmy kilkanaście minut i hop - już na szcycie. A tam niesamowite widoki, możliwość pochodzenia po lodowcu. Szkoda, że raków nie miałam, bo można było pospacerować dłużej. Był też szlak via ferrata, gdzie część ekipy poszła i przeszła. Ale ponoć było dość ślisko i frajda mniejsza, ale też zdobyte kolejne doświadczenie. Ja skupiłam się na podziwianiu widoków i pysznej zupie w restauracji.

Stacja kolejki na dole


a przy stacji gazonik z kwiatami










zestaw zimowy - penie dla narciarzy








Ja w serduszku i w tle Dachstein








ciekawski wieszczek

I Jeszce kilka zdjęć. Widoki były piękne i ciekawe, ale ja miałam problem z oddychaniem, bo powietrze jakby nieco rzadsze. Nie wyobrażam sobie wycieczki na większej wysokości.
















Ekipa na via ferracie


Zwróćcie uwagę na znak - miejsce do biwakowania






Ozdoby w restauracji

Problemy z oddychaniem, wiem co to znaczy. W Cusco wychodziłam po schodach do kościoła na wzgórzu i ostatnie stopnie pokonywałam prawie na czworakach, straszne wspomnienia.
Mimo wielodniowej aklimatyzacji.

Marysiu! Już doszłam do siebie, ale poszłam ja jogę, a tu dzień dynamiczny i znów ledwie żyję. Musze jednak zrzucić nieco sadła, bo dalej nie dam rady. Ale czy ja dam radę?

Ciąg dalszy opowieści wakacyjnej. Teraz nie o mnie, bo ja się z powyższych względów nie angażowałam. Będzie o wspinaczce, której się z podziwem przyglądałam. A w sumie na szlakach typu via ferrata można rozpocząc przygodę z wspionaczką. Trzeba mieć sprzęt do wpinania, nieco siły w rekach i nogach i ... 20 lat mniej niż ja

Ty się przyglądasz z podziwem, ja z podziwem i strachem, nie mogę na to patrzeć Tym bardziej, że syn też mi takie zdjęcia przysyła, ostatnio Grań Kościelców II+ cokolwiek to znaczy Ja mam lęk wysokości

takasobie napisał: Możesz nie dać Nie chcę być złośliwy, ale tu wychodzą te pyszne piwska